Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2015

Η στιγμή σας με ένα ποίημα - Εισβολή στο απέραντο (Βίκυ Δερμάνη)

 

Κάθε που γδυνόμαστε
και τ' αδηφάγα μάτια μου
το σώμα σου σαρώνουν
μέλι γλυκό παχύρρευστο
ο κήπος πλημμυρίζει

κάθε που ο ένας του άλλου
τη σάρκα γευόμαστε
με χείλη υγρά και τρεμάμενα
δονούμαστε ριγούμε σύγκορμοι
σε υγρά κολυμπάμε ζωοποιά 
λες κι η πρώτη φορά είναι
που ενωμένοι απόλυτα 
εισβάλουμε στο άπειρο

***

Ήταν η στιγμή της Βίκυς Δερμάνη με ένα ποίημα.


Στείλτε και τη δική σας στιγμή.



**********************



Οι Ιστορίες της μέρας περιμένουν τα κείμενά σας. 
Ιστορίες πρωινές, μεσημεριανές, απογευματινές, ιστορίες γεμάτες φως. Ότι μπορεί να γίνει πριν η νύχτα αλλάξει την διάθεση των ανθρώπων και επηρεάσει την κρίση τους.


Ιστορίες της μέρας ως τώρα




Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2015

Χρόνια Πολλά (Νύχτα Χριστουγεννιάτικη - Γεώργιος Δροσίνης)

Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη
λυγούν τα πόδια
και προσκυνούν γονατιστά τη φάτνη τους
τ᾿ άδολα βόδια.
Κι᾿ ο ζευγολάτης ξάγρυπνος θωρώντας τα
σταυροκοπιέται
και λέει με πίστη απ᾿ της ψυχής τ᾿ απόβαθα,
Χριστός γεννιέται!
Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη
κάποιοι ποιμένες
ξυπνούν από φωνές ύμνων μεσούρανες
στη γη σταλμένες.
Κι ακούοντας τα Ωσαννά απ᾿ αγγέλων στόματα
στο σκόρπιο αέρα,
τα διαλαλούν σε χειμαδιά λιοφώτιστα
με τη φλογέρα.
Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη
- ποιος δεν το ξέρει; -
των Μάγων κάθε χρόνο τα μεσάνυχτα
λάμπει τ᾿ αστέρι.
Κι όποιος το βρει μεσ᾿ στ᾿ άλλα αστέρια ανάμεσα
και δεν το χάσει
σε μια άλλη Βηθλεέμ ακολουθώντας το
μπορεί να φτάσει.

Γεώργιος Δροσίνης



Αγαπητοί μου αναγνώστες σας εύχομαι ότι καλύτερο για τις γιορτές, υγεία, ευτυχία και ειρήνη. Τετριμμένες ευχές, αλλά τόσο επιτακτικές πια. 
Να περάσετε καλά με τις οικογένειές σας.

Φιλικά
Μαρία Νικολάου


Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Σ΄αγαπώ...


Μου έδειξες ένα δρόμο και τον ακολούθησα χωρίς αναστολές.
Χάθηκα μέσα στις λέξεις σου.
Χρόνια παραδίνομαι στις αλύπητες φράσεις σου.
Στις αδίστακτες προθέσεις σου, στα γκρεμισμένα σου όνειρα.
Από παιδί μεθάω με το ακριβό και σπάνιο κρασί σου,
που μου 'δινες μες στην χούφτα σου.
Και ας σε πρόδωσα κάποια στιγμή
και ας έχασα τον δρόμο μου.
Μες στα χέρια σου ξανά αποκοιμήθηκα,
με ένα γλυκό πονοκέφαλο, με μια γλυκιά θλίψη.
Και ξύπνησα πιο μικρή μπροστά σου, μα τόσο μεγάλη μέσα μου.
Γιατί τις άκρες των μαλλιών σου δεν μπόρεσα να φτάσω,
μα στην ψυχή σου είχα κάνει κατοχή.
Και ας μην με έβλεπες και ας μην με άγγιζες.
Και ας αρνιόσουν ότι υπήρχα και ας επέμενες ότι δεν σ' είχα.
Ήσουν και θα είσαι δικός μου,
γιατί και γω
σ' αγαπώ, σ' αγαπώ.

Μαρία Νικολάου



**********************



Οι Ιστορίες της μέρας περιμένουν τα κείμενά σας. 
Ιστορίες πρωινές, μεσημεριανές, απογευματινές, ιστορίες γεμάτες φως. Ότι μπορεί να γίνει πριν η νύχτα αλλάξει την διάθεση των ανθρώπων και επηρεάσει την κρίση τους.


Ιστορίες της μέρας ως τώρα



Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2015

25 λέξεις #3... Βράβευση

Έφτασε η ώρα που θα βραβεύσουμε τις 25 λέξεις που έκαναν το μυαλό μας να ταξιδέψει και απέδωσαν τα συναισθήματα της φωτογραφίας που σας έδωσα με τον καλύτερο τρόπο.


Μετά από μια αμφίρροπη μάχη το ολιγόλεκτο που κερδίζει την πρώτη θέση είναι το εξής:

9. Funky Monkey - 13 βαθμούς


Το καρουζέλ γυρνά.
Συνεσταλμένη θηλυκότητα
άνεμος γίνεται.
Περιδινίζεται.
Ασυγκράτητα ξυπνά
μικρό παιδί.
Και το καρουζέλ γυρνά, γυρνά…
Ω, πόσο όμορφη γίνεται η ζωή
όταν αφήνεσαι.

Συγχαρητήρια λοιπόν στην Funky Monkey αλλά και ένα μεγάλο μπράβο σε όλους σας για την έμπνευση και την δημιουργία. Η νικήτρια θα παραλάβει ένα συμβολικό δώρο από μένα για αυτό να μου γνωστοποιήσει με μήνυμα την διεύθυνσή της,
Για να δούμε ποιος κρύβετε πίσω από κάθε Ολιγόλεκτο και τι βαθμούς πήρε.

****************************

1. Χριστόφορος Τριάντης - 1 βαθμός
Λοιπόν, ας κατεβούμε από τον παιγνιδιάρικο χρόνο και τα αλογάκια του.
Δεν άκουσες τον πόνο !
Προτίμησες τις γιορτινές ψευτοσυνάφειες, κι όχι το ταξίδι στον ουρανό.  

*******************

2. airis - 8 βαθμοί
Ζωή που δεν βιώνεται,
καρουζέλ που περιστρέφεται.
Αλογάκια ακίνητα κι αγέλαστα, όλα στη σειρά!
Η ζωή είναι έξω 
Κάλπασε ψυχή μου!

*******************

3. Chr Knakalos - 12 βαθμοί
Σαν καρουζέλ 
γυρίζει ο κύκλος της ζωής,
κι οι άνθρωποι
εφαπτόμενη αλήθεια..
Φυγόκεντρο το πεπρωμένο,
στην απ΄έξω λέει,
από καβαλάρης, θεατής.
Αλλού να πας...

*******************

4. Μαρία Κανελλάκη - 3 βαθμοί
Πλησίστιος, μπροστάρης, κυβερνήτης.
Κυλάω στα τσαϊρια μου –  σφίγγουν το λαιμό μου δυο χεράκια.
Καλπάζω – ξεφωνίζει.  
Λίγη φόρα ν’ ανταμώσουμε το άλογο του Στρατηγού.
Ένα τίναγμα μόνο θέλει…

*******************

5. Ινώ - 0 βαθμοί
Τελευταία ελπίδα!
Ένα ξύλινο αλογάκι, δείχνει τον δρόμο  προς τη Λύτρωση…
Εκεί που λάμπει φωτεινό, το Άστρο της Βηθλεέμ!
Θεέ  μου, ας μην είναι  ονειροπαγίδα…

*******************

6. ποιώ - ελένη - 10 βαθμοί
Κρατάς τα γκέμια
αναφλέγεσαι 
Στα καρουζέλ της ψυχής
παίχτηκε
   Η τελευταία πράξη
  Σ' έναν κύκλο
γίνονται όλα
Κι η ζωή διάσπαρτοι
κύκλοι μικρών θανάτων
Στην κόψη του νήματος
σε κέρδισα!

*******************

7. Κική Κωνσταντίνου - 8 βαθμοί
Λαβώθηκε την ώρα που έσερνε το άρμα.
Ήταν ο Δούρειος 'Ιππος ενός ξεχασμένου
σε μια βραχονησίδα, Οδυσσέα.
Το Δήθεν Δώρο Αχαιών προς Τρώες  
«'Ελληνες, Αθηνά χαριστήριον»
Η Επιγραφήν
ΤΕΛΟΣ

*******************

8. Τσικουράκη Κατερίνα - 7 βαθμοί
Στροφές άσκοπες ή μήπως όχι;
Βλέμματα στραμμένα στους αναβάτες
Πρόσωπα με χρώματα χαράς και Χριστουγέννων
Παιδικά ταξίδια φαντασίας
Καρουζελ και συναισθημάτων
Ονειρόδραμα ή παραμυθοπλασία
στροβιλίζονται αναμνήσεις με επιθυμίες
κρατήσου γερά!

*******************

9. Funky Monkey - 13 βαθμοί
Το καρουζέλ γυρνά.
Συνεσταλμένη θηλυκότητα
άνεμος γίνεται.
Περιδινίζεται.
Ασυγκράτητα ξυπνά
μικρό παιδί.
Και το καρουζέλ γυρνά, γυρνά…
Ω, πόσο όμορφη γίνεται η ζωή
όταν αφήνεσαι.

*******************

10. Βασιλική Δραγούνη - 5 βαθμοί
Γιορτινό carousel στροβιλίζεται
Κρύος αέρας και κόκκινα μάγουλα
Απαλά νανουρίσματα μουσικών κουτιών
Και αστερισμοί Χριστουγεννιάτικων φώτων
Όλα τα όμορφα όνειρα που περνούν και χάνονται
Αλλά αυτό δεν το γνωρίζαμε τότε.

*******************

11. Μαριάντζελα Ψωμαδέλλη - 3 βαθμοί
Γελάς δίχως αύριο. 
Γίνεσαι ένα με τον αέρα καθώς στριφογυρίζεις πάνω στο ψεύτικο άλογό σου.
Τον νιώθεις να σου χαϊδεύει το πρόσωπο. 
Όλα θολώνουν. 
Μπαμ! 
Όλα βάφτηκαν κόκκινα. 
Νεκρική σιγή.

*******************

12. Lysippe - 2 βαθμοί
Πού να σπας
τον κύκλο τής συνήθειας 
της τυποποιημένης κοινωνίας;
Μπες στη σειρά!

*******************

13. Κάτια Μαρκουίζου - 4 βαθμοί
Πολύχρωμο Ατι μου, σύντροφε μου,
 κυκλώνεις πόθους και πάθη 
στο διάσελο του χρόνου 
και αναριγώ!!!

*******************

14. maria mytripsonblog - 2 βαθμοί
Ισόβια καταδικασμένος σε ψεύτικο κύκλο χαράς,
με παγωμένα χαμόγελα την αγωνία σου μορφάζεις.
Να ξεφύγεις ονειρεύεσαι!
Να γίνεις ο κρίκος που θα σπάσει την αλυσίδα!

****************************

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους σας που στηρίξατε την προσπάθειά μου και μου εμπιστευτήκατε τα διαμάντια σας.

To 25 λέξεις #4 θα ξεκινήσει στις 1/1.

Ως τότε μην ξεχνάτε...

Κόντρα σε νωθρούς, άσχημους και φασιστικούς καιρούς δημιουργούμε, όπως και όσο μπορεί ο καθένας.

Φιλικά
Μαρία Νικολάου



Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2015

Το κουτί - Ανεπίστρεπτο (Παίζοντας με τις λέξεις)

Το κουτί

Άνοιξε την πόρτα με δυσκολία. Δεν ήξερε καν ότι είχε ακόμα τα κλειδιά μέσα στην τσάντα της. Το σπίτι σχεδόν άδειο. Η σκόνη είχε σκεπάσει τα πάντα. Τα λιγοστά έπιπλα από ξύλο δρυός, τα μοντέρνα υφάσματα και εκείνον τον πανάκριβο πολυέλαιο. Πόσο απαξιωμένα μοιάζουν όλα όταν έχουν πεθάνει. 
Περπάτησε διστακτικά τον διάδρομο. Σχεδόν αθόρυβα. Από ποιον κρυβόταν; Κανείς δεν έμενε πια εδώ, κανείς δεν έμενε πια σε κανένα πάτωμα της πολυκατοικίας. Δεν θα μπορούσε κανείς να την πάρει χαμπάρι.
Το φιλντισένιο πάτωμα έχασε τα λάμψη του από τότε που χώρισαν και οι ζωές τους. Τράβηξε προς την κουζίνα. Τα ντουλάπια ανοιχτά και άδεια. Ο πάγκος κενός. Μόνο δυο κονσέρβες γάτας ξεχασμένες στην άκρη του νεροχύτη. Θυμήθηκε πως τις είχε ξεχάσει την τελευταία μέρα που μάζεψε και τα τελευταία της πράγματά. Έχουν λήξει. Όπως έληξαν και τα συναισθήματα, όπως έληξαν και τα όνειρα, όπως τέλειωσε και η αγάπη.
Πάνω ψιλά, το πατάρι. Το κοίταξε με απορία. Δεν θυμόταν καν τι αποθήκευαν εκεί μέσα. Μήπως τα χαλιά; μήπως παλιά ρούχα; Η μνήμη της την είχε εγκαταλείψει.
Περπάτησε προς τη κρεβατοκάμαρα. Άδεια. Η τεράστια ντουλάπα στέκονταν σαν θεριό. Μια ντουλάπα που χωρούσε όλη της την ματαιοδοξία, όλη της την ζωή, όλη της την εθελοτυφλία.
Να μια παλιά καρέκλα της γιαγιάς. Ξεχασμένη στο σπίτι από χρόνια. Με αυτή θα μπορούσε να ανέβει στο πατάρι, σκέφτηκε. Την άρπαξε διστακτικά και την τράβηξε στην κουζίνα. Την ακούμπησε δίπλα στον τοίχο και ανέβηκε. Το πατάρι δεν είχε τίποτα, παρά μόνο ένα μεγάλο κουτί. Άσπρο. Έστυβε το μυαλό της να θυμηθεί τι θα μπορούσε να κρύβει αυτό το κουτί. Τι θα μπορούσαν να είχαν ξεχάσει, τι τους έλειπε τόσα χρόνια;
Το κατέβασε και το ακούμπησε στο πάτωμα. Με ένα μαχαίρι που βρήκε μέσα σε ένα συρτάρι, έκοψε τις φθαρμένες απ΄ τον χρόνο ταινίες και το άνοιξε. Τα μάτια της έλαμψαν από έκπληξη. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο! Ένα δέντρο που κουβαλά όλα τα χρόνια που έζησε μαζί του, όλα τα Χριστούγεννα, όλες τις γιορτές, μα περισσότερο κουβαλά εκείνα τα τελευταία Χριστούγεννα που δεν το στόλισαν, τα τελευταία Χριστούγεννα που πέρασαν μαζί.
Έκλεισε γρήγορα το κουτί, έκλεισε ξανά μέσα του το ακριβό απόκτημα, το τοποθέτησε στη θέση του, όπως και την καρέκλα της γιαγιάς πίσω στο υπνοδωμάτιο και κατευθύνθηκε προς την εξώπορτα.
Κατέβηκε αποφασιστικά τις σκάλες, βγήκε στον δρόμο χαρούμενη και ανακουφισμένη. Έβγαλε τα κλειδιά από την τσέπη της. Τα κοίταξε. Τι την έφερε ξανά πίσω σε αυτό το σπίτι; Μια επιβεβαίωση; Μια αμφιβολία; Τώρα πια δεν ένιωθε τίποτα απ΄ αυτά. Ο υπόνομος δέχτηκε με χαρά τα κλειδιά της και η ευθύνη της πέταξε μακριά.
Ένα χειροκρότημα ακούστηκε στο βάθος του μυαλού της. Μια αυλαία έπεσε οριστικά καθώς μια νέα ζωή είχε ήδη αρχίσει.


Ήταν η συμμετοχή μου στο "Παίζοντας με τις λέξεις" της Μαρία μας. Την όμως παράσταση έκλεψε η ταλαντούχα Ελένη με το ποίημα της ''Ανεπίστρεπτο''. Απολαύστε το!

Ανεπίστρεπτο

Χριστούγεννα απόψε, θα ανάψω όλα τα φώτα
Να γιορτάσω κι εγώ
Στο βάζο τα γαρύφαλλα μαραμένα
Κι εκείνη η πράσινη στεφάνη στο μέσο του βάζου
Σαν θηλιά μοιάζει ή μάλλον σαν διάνυσμα
Ονείρων πεθαμένων, μια πύλη που βγάζει
Στη ψυχρή αίθουσα των ειδώλων
Αλλά είναι Χριστούγεννα απόψε
Κι εγώ παρότι μόνη θα γιορτάσω
Άκου το χειροκρότημα των άστρων για εμένα είναι
Με σκέφτηκαν κι αυτά τα ουράνια...
Έτσι θαρρώ πως δεν θα με ανακρίνουν στο μέλλον άλλο οι Θεοί σου!

Θα σταθώ εδώ δίπλα στο οβάλ τραπέζι
Θα ανάψω τσιγάρο κι όπως η στάχτη
Θα πέφτει ένοχα απ' το τρέμουλο
Πάνω στο ξύλο θα κάνω σχέδια πολλά
Γιατί ξέρεις οι πιο όμορφες μορφές μ' αποκαΐδια φτιάχνονται
Η τέφρα δεν πονά τις ρυτίδες, τις θωπεύει
Θα κάτσω εδώ λοιπόν ανήμερα Χριστούγεννα
Κι η γάτα μου αποφασισμένη θα εκλιπαρεί για ένα χάδι
Δεν ξέρω ίσως ενδώσω, ξέφτισε κι αυτή η κουβέρτα
Αλλά παραμένω ζεστή
Είναι που με τη φωτιά διαλέγομαι
Μην παίρνεις εσύ την ευθύνη 
Θα έχεις δει άλλωστε κάποιες κρυφές πληγές μου
Εσύ που δρόμους άνοιξες κάποτε στο αβέβαιο
Έλα εδώ στα στενά να με περιγράψεις!

Πολυλογώ το ξέρω, τι άλλο όμως μου έμεινε να κάνω;
Ίσως πάρω το μαχαίρι ν' ανοίξω ένα δυο χρυσούς καρπούς
-Εκείνο το μαχαίρι που το λέπτυνε το χώμα-
Ίσως ζήσω έτσι τ' όνειρο
Κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να κρύβει στο βάθος
Ένα σκληρό περίβλημα
Τι έχω να χάσω;
Αλλά είναι Χριστούγεννα απόψε
Κι εγώ θα σταθώ γυμνή μπροστά στους ουρανούς
Πολλά τα φωτάκια δεν θα φαίνομαι
Το πολύ φως τυφλώνει όπως κι αυτό το μαύρο της νύχτας!

Αν θέλεις έλα, έχω στεριώσει τη σκαλωσιά
Πάντα ανέβαινα σ' αυτά τα δώματα
Εκεί τα πολύτιμα και τ' ακριβά, τα συντηρώ επιμελώς!
Μην ανησυχήσεις ποτέ
Εκεί θα πλανιέμαι φορώντας
Το καρό σου πουκάμισο που ξέχασες προ ετών...
Σ' αυτά τα δώματα
Φυλάω με προσοχή τα μικρά φυλαχτά μου
Μόνο που διαλέγω πάντα ένα
Αυτό δεν θα στο δώσω
Το μόνο δικό μου στολίδι
Ένα χάρτινο φιλί που διαφύλαξε στεγνό η μνήμη
Τώρα κρέμεται στο δέντρο δίπλα στα ξωτικά
Γιατί είναι Χριστούγεννα απόψε και σκοτεινά σ' αναπολώ!


Άλλο ένα υπέροχο και δημιουργικό δρώμενο έφτασε στο τέλος του. Ευχαριστώ πολύ όλους όσους με ψήφισαν και προπαντός την Μαρία για την άψογη διεξαγωγή.


*****************


Λίγες μέρες μένουν για να ψηφίσετε τις αγαπημένες σας 25 λέξεις




Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

Η στιγμή σας με ένα ποίημα - Βράδυ λευκό (Θεόφιλος Γιαννόπουλος)


Βράδυ μικρό
βρέχεται απ’ τα πάντα
ξεστρατεί στα βουνά
κι αγναντεύει την θάλασσα
φιλώντας το χώμα
πατώντας τα σύννεφα
σκαρφαλώνοντας στα κάστρα
για ν’ αγναντεύει τους ανθρώπους
και να φεγγοβολά στα άστρα

Βράδυ ξένο
π’ αναλογίστηκε την ταπεινοσύνη του
κι ανάσανε ψυχή
πήρε τις ηλιαχτίδες προσκεφάλι
κι άνθισε στην μοναξιά του
μέρες πολλές
με τα λουλούδια να ριγούν
και τον Ήλιο να σκύβει
ακολουθώντας το στερνό
φευγιό της λάμψης του

Βράδυ λευκό
τούτο που ήπιε φαρμάκι για ν’ αγιαστεί
μια γουλιά απο το πέλαγος
κι ύστερα έβαλε σκοπό τον Γολγοθά του
ψάχνοντας σ’ όλα τα σκοτάδια της γης
για λίγη ελπίδα
με όνειρα πιστά στην καρδιά του
να λιτανεύουν στο βωμό της αλήθειας
προσκυνώντας φτωχικά
 για ένα ταπεινό ηλιοβασίλεμα

Βράδυ κυνηγημένο
πυρωμένο από φλόγες κεριών
στις ράχες των αιώνων που σβήνουν
γράφοντας την ιστορία στο χώμα που μας βάφτισε
κι ιχνηλατώντας στις πέτρες
το χθες και το σήμερα
με τη δροσιά των ποταμών να μας ξορκίζει
και τη φλογισμένη αρμύρα της θάλασσας
να μας αναγεννά σαν ψυχές
και ως διάττοντες αστέρες…


Ήταν η στιγμή του Θεόφιλου Γιαννόπουλου σε ένα ποίημα. 


Στείλτε και τη δική σας στιγμή.


************************


Λίγες μέρες μένουν για να ψηφίσετε τις αγαπημένες σας 25 λέξεις




Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

Ηλιάτωρ - Βασιλική Δραγούνη (φιλοξενία για τις Ιστορίες της Μέρας)


Όταν ξεπρόβαλε ο ήλιος σήμερα, άνοιξε μια
τρύπα στον ουρανό και σκόρπισε χρυσαφένιες στάχτες τριγύρω
και οτιδήποτε τόλμησε να τον αντικρύσει κεραυνοβολήθηκε
με εκτυφλωτικό χρώμα, δακτυλίδια ζαλιστικά και ακανόνιστα σχήματα
τύφλωσης. Η σκοτεινή τρύπα του ουρανού γέμισε
με ακτινοβόλο φως, σε όλο του το μεγαλείο.

Όταν ξεπρόβαλε ο ήλιος σήμερα, πυρπόλησε
τις ψυχρές σφαίρες που περιστρέφονταν ευάλωτες
και επέβαλε για πάντα την συντριπτική του λάμψη, 
την παρουσία του αιώνιου φωτός που συνορεύει με τον σκοτεινό κόσμο
που ταλαντεύεται και στη συνέχεια κατασταλάζει σε δαχτυλίδι χρυσό 
που γιατρεύει οτιδήποτε μπορεί να αντέξει τέτοια θεραπεία.


Ήταν η Ιστορία της μέρας της Βασιλική Δραγούνη



Ας γράψουμε τις Ιστορίες της μέρας. Ιστορίες πρωινές, μεσημεριανές, απογευματινές, ιστορίες γεμάτες φως. Ότι μπορεί να γίνει πριν η νύχτα αλλάξει την διάθεση των ανθρώπων και επηρεάσει την κρίση τους.


************************


Οι 25 λέξεις σας περιμένουν να επιλέξετε τις αγαπημένες σας.



Φιλικά
Μαρία Νικολάου


Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2015

25 λέξεις #3 - Παρουσίαση

Σας έδωσα 25 λέξεις να ξεδιπλώσετε αυτό που αισθάνεστε.
Μια εικόνα σας προέτρεψε.


Με λίγα λόγια, με λίγες αράδες το μυαλό σας ταξίδεψε...
Έχουμε λοιπόν 14 συμμετοχές
Σας θερμοευχαριστώ για την συμμετοχή.

Ιδού οι 25 λέξεις σας 
σε τυχαία σειρά...

****************************

1
Λοιπόν, ας κατεβούμε από τον παιγνιδιάρικο χρόνο και τα αλογάκια του.
Δεν άκουσες τον πόνο !
Προτίμησες τις γιορτινές ψευτοσυνάφειες, κι όχι το ταξίδι στον ουρανό.  

*******************

2
Ζωή που δεν βιώνεται,
καρουζέλ που περιστρέφεται.
Αλογάκια ακίνητα κι αγέλαστα, όλα στη σειρά!
Η ζωή είναι έξω 
Κάλπασε ψυχή μου!

*******************

3
Σαν καρουζέλ 
γυρίζει ο κύκλος της ζωής,
κι οι άνθρωποι
εφαπτόμενη αλήθεια..
Φυγόκεντρο το πεπρωμένο,
στην απ΄έξω λέει,
από καβαλάρης, θεατής.
Αλλού να πας...

*******************

4
Πλησίστιος, μπροστάρης, κυβερνήτης.
Κυλάω στα τσαϊρια μου –  σφίγγουν το λαιμό μου δυο χεράκια.
Καλπάζω – ξεφωνίζει.  
Λίγη φόρα ν’ ανταμώσουμε το άλογο του Στρατηγού.
Ένα τίναγμα μόνο θέλει…

*******************

5
Τελευταία ελπίδα!
Ένα ξύλινο αλογάκι, δείχνει τον δρόμο  προς τη Λύτρωση…
Εκεί που λάμπει φωτεινό, το Άστρο της Βηθλεέμ!
Θεέ  μου, ας μην είναι  ονειροπαγίδα…

*******************

6
Κρατάς τα γκέμια
αναφλέγεσαι 
Στα καρουζέλ της ψυχής
παίχτηκε
   Η τελευταία πράξη
  Σ' έναν κύκλο
γίνονται όλα
Κι η ζωή διάσπαρτοι
κύκλοι μικρών θανάτων
Στην κόψη του νήματος
σε κέρδισα!

*******************

7
Λαβώθηκε την ώρα που έσερνε το άρμα.
Ήταν ο Δούρειος 'Ιππος ενός ξεχασμένου
σε μια βραχονησίδα, Οδυσσέα.
Το Δήθεν Δώρο Αχαιών προς Τρώες  
«'Ελληνες, Αθηνά χαριστήριον»
Η Επιγραφήν
ΤΕΛΟΣ

*******************

8
Στροφές άσκοπες ή μήπως όχι;
Βλέμματα στραμμένα στους αναβάτες
Πρόσωπα με χρώματα χαράς και Χριστουγέννων
Παιδικά ταξίδια φαντασίας
Καρουζελ και συναισθημάτων
Ονειρόδραμα ή παραμυθοπλασία
στροβιλίζονται αναμνήσεις με επιθυμίες
κρατήσου γερά!

*******************

9
Το καρουζέλ γυρνά.
Συνεσταλμένη θηλυκότητα
άνεμος γίνεται.
Περιδινίζεται.
Ασυγκράτητα ξυπνά
μικρό παιδί.
Και το καρουζέλ γυρνά, γυρνά…
Ω, πόσο όμορφη γίνεται η ζωή
όταν αφήνεσαι.

*******************

10
Γιορτινό carousel στροβιλίζεται
Κρύος αέρας και κόκκινα μάγουλα
Απαλά νανουρίσματα μουσικών κουτιών
Και αστερισμοί Χριστουγεννιάτικων φώτων
Όλα τα όμορφα όνειρα που περνούν και χάνονται
Αλλά αυτό δεν το γνωρίζαμε τότε.

*******************

11
Γελάς δίχως αύριο. 
Γίνεσαι ένα με τον αέρα καθώς στριφογυρίζεις πάνω στο ψεύτικο άλογό σου.
Τον νιώθεις να σου χαϊδεύει το πρόσωπο. 
Όλα θολώνουν. 
Μπαμ! 
Όλα βάφτηκαν κόκκινα. 
Νεκρική σιγή.

*******************

12
Πού να σπας
τον κύκλο τής συνήθειας 
της τυποποιημένης κοινωνίας;
Μπες στη σειρά!

*******************

13
Πολύχρωμο Ατι μου, σύντροφε μου,
 κυκλώνεις πόθους και πάθη 
στο διάσελο του χρόνου 
και αναριγώ!!!

*******************

14
Ισόβια καταδικασμένος σε ψεύτικο κύκλο χαράς,
με παγωμένα χαμόγελα την αγωνία σου μορφάζεις.
Να ξεφύγεις ονειρεύεσαι!
Να γίνεις ο κρίκος που θα σπάσει την αλυσίδα!

****************************

Όροι και τρόπος ψηφοφορίας
Παρακαλώ διαβάστε και ακολουθήστε τους προς αποφυγή παρεξηγήσεων.

  • Μπορείτε να βαθμολογείτε σχολιάζοντας σε αυτή την ανάρτηση μέχρι την Κυριακή 20/12 στις 8 το απόγευμα.
  • Θα λαμβάνονται υπόψη τα σχόλια που προέρχονται από τους 14 συμμετέχοντες του συγκεκριμένου διαγωνισμού και από τους φίλους του μπλογκ. Μετά από τόσα χρόνια γνωριζόμαστε και μπορώ να ορίσω ποιοι είναι οι φίλοι.
  • Δεν θα λαμβάνονται υπόψη τα σχόλια που προέρχονται από πρωτοεμφανιζόμενους, άγνωστους, ανώνυμους προς εμένα και όσους που το προφίλ τους δε φαίνεται ενεργό. Φυσικά μπορούν να εκφράζουν την προτίμησή τους, αλλά οι ψήφοι τους δεν θα καταμετρούνται. Είναι ανούσιο να φέρνουμε συγγενείς και φίλους να μας ψηφίσουν. Διαγωνιζόμαστε για την συμμετοχή και την δημιουργία και όχι για την πρωτιά.
  • Εννοείται ότι αυτοί που έχουν στείλει ολιγόλεκτο δεν ψηφίζουν την δική τους συμμετοχή.
  • Ψηφίζετε υποχρεωτικά τρία (3) ολιγόλεκτα. Τρεις (3) βαθμούς για αυτό που σας άρεσε περισσότερο, δυο (2) και έναν (1) βαθμούς για τις επόμενες επιλογές.
  • Την Δευτέρα 21/12 αθροίζοντας τους βαθμούς, θα σας ανακηρύσσω τον νικητή.
  • Σε περίπτωση ισοψηφίας την πρώτη θέση θα την λαμβάνει το ολιγόλεκτο με τις περισσότερες προτιμήσεις.
  • Ο νικητής θα παραλάβει δώρο το οποίο θα επιλεγεί ανά περίσταση.


Ξεκινάτε λοιπόν να ψηφίζετε τις αγαπημένες σας συμμετοχές.
Κόντρα στους νωθρούς, άγριους και φασιστικούς καιρούς δημιουργούμε, όσο και όπως μπορεί ο καθένας μας.
Καλή επιτυχία σε όλους.




Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2015

Καρτ Ποστάλ #2


Για λίγες ώρες ακόμα οι 25 λέξεις περιμένουν τα ολιγόλεκτά σας και ο Διαγωνισμός Φωτογραφίζειν τις φωτογραφίες σας.
Οι Ιστορίες της μέρας επίσης τις ιστορίες σας.

Φιλικά
Μαρία Νικολάου

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2015

Το θαύμα των Χριστουγέννων (Μικρή Χριστουγεννιάτικη Ιστορία)

Ξάπλωσε για λίγο στο καναπέ να ξεκουραστεί. Ούτε να φάει δεν είχε όρεξη από την κούραση. Σκέφτηκε τις γιορτές. Αυτά τα Χριστούγεννα θα ήταν αλλιώτικα. Μόνη. Σε άλλο σπίτι. Κρύο και έρημο. Μακρυά από γονείς και αδερφό. Λες και τα χιλιόμετρα πολλαπλασιάστηκαν από τότε που χώρισε, η έλλειψη των δικών της έγινε πιο σκληρή, η θαλπωρή και η ζεστασιά αισθήσεις που δεν υπήρχαν καιρό τώρα στη ζωή της. Και εκείνος... εκείνος ο ''άλλος'' που είχε μόλις γνωρίσει. Ακόμα και αυτός εκατομμύρια χρόνια μακρυά, στην άλλη άκρη της χώρας. Μα τι έρωτας! Πόση μοναξιά; 

Και οι φίλοι; Γιατί δεν μπορούσαν οι φίλοι να καλύψουν αυτό το κενό; Επειδή οι φίλοι δεν καλύπτουν κενά, μόνο συμπληρώνουν. Δεν αλλάζουν τις ζωές μας, δεν τις καθορίζουν. Απλά τις ομορφαίνουν και βαδίζουν παράλληλα με μας. Άλλοτε ζυγώνουν κοντά μας, άλλοτε απομακρύνονται. Οι γραμμές μας επανωτίζουν, αλλά δεν τέμνονται ποτέ. Γιατί ζωές είναι ξέχωρες. Μαζί αλλά χώρια.

Έτσι λοιπόν μόνη και έρημη, χωρίς λεφτά, με μια άθλια δουλειά, χωρίς οικογένεια κοντά, με εκείνον μακρυά, αυτές οι γιορτές προμηνύονταν οι χειρότερες των τελευταίων ετών. Δεν ήθελε με τίποτα να δουλέψει τις γιορτές. Ήταν απάνθρωπη η δουλειά εκείνες τις μέρες. Λες και ο χρόνος δεν φέρνει Χριστούγεννα για αυτούς τους ανθρώπους. Δεν ήθελε να είναι μακρυά από το πατρικό της, μακρυά από τους ανθρώπους της. 

Κάτι, κάτι θα έπρεπε να κάνει και να αλλάξει την ροή της ζωής της. Κάτι να γίνει να ξεφύγει από μια φυλακή που εκείνη αποφάσισε, που εκείνη επέλεξε να ζήσει, φεύγοντας από μια φυλακή μεγαλύτερη. Και να ένα φως που της τύφλωσε ξαφνικά. Κάτι την σήκωσε στον αέρα και έδιωξε κάθε έγνοια της. Σαν ένας άγγελος που την έσωσε την τελευταία στιγμή από μοναξιά της. Σαν το πολυπόθητο και περιβόητο θαύμα των Χριστουγέννων που τελικά έγινε πραγματικότητα.


Άνοιξε τα μάτια της απότομα. Για λίγο περιεργάστηκε τον χώρο γύρω της. Έσμιξε τα φρύδια της προσπαθώντας να έρθει σε επαφή με το περιβάλλον ξανά και να ξυπνήσει το μυαλό της από τον ύπνο.
Στην γωνία ένα πανέμορφο χριστουγεννιάτικο δέντρο. Μια ζεστή αίσθηση θαλπωρής πλανιόταν παντού, μια μαλακιά κουβέρτα την τύλιγε και ένα χέρι την είχε αγκαλιά. 
''Έβλεπες όνειρο;'' την ρώτησε μια φωνή.
''Ναι... ότι ήμουν ακόμα μόνη μου...'' του αποκρίθηκε.
''Αυτά ανήκουν στο παρελθόν...''
Της χαμογέλασε και την φίλησε γλυκά...

Μικρή Χριστουγεννιάτικη Ιστορία

Ήταν μια ''Μικρή Χριστουγεννιάτικη Ιστορία" μετά από την προτροπή της Αριστέας μας.



*****************


Μην ξεχνάτε φίλοι μου τα δρώμενα του μπλογκ

Οι 25 λέξεις περιμένουν τα ολιγόλεκτά σας


Οι Ιστορίες της μέρας τις ιστορίες σας


Και στο το άλλο μου ιστολόγιο στέλνετε τις φωτογραφίες σας για τον 19ο Διαγωνισμό ''Φωτογραφίζειν''




Φιλικά
Μαρία Νικολάου



Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2015

Η θυσία μια μέρας - Μαρία Νικολάου (Ιστορίες της μέρας...)

Για δυο στιγμές μικρές, ανύπαρκτες, φθηνές,
μια μεγάλη μέρα θυσιάζω.
Μια μέρα που δεν αγοράζεται,
την πουλάω όσο όσο.
Την καταστρέφω, την πατάω, την διαλύω.
Ανταλλάσσοντας την χαρά με τον πόνο.
Για να μην μείνει τίποτα στο τέλος να θυμάμαι.
Και έτσι οδεύω προς το τέλος.
Αφήνομαι στις κατηφόρες.
Χωρίς φρένα, χωρίς μυαλό.
Για να καταλάβω κάτι που πάντα ήξερα.
Ότι το δάκρυ πάντα θα κοστίζει φθηνά και το χαμόγελο ακριβά.

Μαρία Νικολάου


Συνεχίζουμε τις Ιστορίες της μέρας. Ιστορίες πρωινές, μεσημεριανές, απογευματινές, ιστορίες γεμάτες φως. Ότι μπορεί να γίνει πριν η νύχτα αλλάξει την διάθεση των ανθρώπων και επηρεάσει την κρίση τους.
Δηλώνετε συμμετοχή ΕΔΩ.

Ιστορίες της μέρας ως τώρα



************


Και μην ξεχνάτε ότι οι 25 λέξεις περιμένουν για λίγες μέρες ακόμα τα ολιγόλεκτά σας ΕΔΩ



Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2015

Καλλιτεχνικά δρώμενα...

Οργασμός δημιουργίας στην μπλογκογειτονιά. 
Κόντρα στους νωθρούς καιρούς δημιουργούμε, όσο και όπως μπορεί ο καθένας μας.

Τρέχουν στο Κείμενο:





Και οι μόνιμες στήλες:







Στο άλλο μου ιστολόγιο:

19ος Διαγωνισμός ''Φωτογραφίζειν''


Επίσης σε φιλικά ιστολόγια τρέχουν:




Καλές εμπνεύσεις λοιπόν σε όλους!

Φιλικά
Μαρία Νικολάου


Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2015

Οι μέρες της αλήθειας - Χριστόφορος Τριάντης (φιλοξενία για τις Ιστορίες της Μέρας)


Φωτεινή γραμμή στον ορίζοντα,
Γεμάτη παιδικά μάτια,
Και στο φως της ένα βαθύ όνειρο ξεκουράζεται.
Οι θνήσκουσες μέρες σαν τους πληγωμένους βαρβάρους άλλαξαν εποχή.
Και γέμισαν λουλούδια κι αγιοσύνη.
Κάτι φευγαλέα μεγάλο γεννιέται,
Μες  στα χωράφια με τη ρίγανη.
Και ανεβαίνει - μυστικά - στα μονοπάτια των ευχών μας.
Φωτιές τότε ανάβουν οι φρουροί της χαράς,
στις αυλακιές των ψυχών μας, τον χρόνο να εξαγνίσουν
Να!
Τα παιδιά προσεύχονται στα εικονίσματα των δρόμων.
Είδαν σαν σε όνειρο τα σανδάλια του Θεού.
Κατέβαινε από τη φωτεινή γραμμή,
για να φυτέψει στο ξερό χώμα,
τις ημέρες της αλήθειας.
Της δικής μας αλήθειας.


Ήταν η Ιστορία της μέρας του Χριστόφορου Τριάντη



Ας γράψουμε τις Ιστορίες της μέρας. Ιστορίες πρωινές, μεσημεριανές, απογευματινές, ιστορίες γεμάτες φως. Ότι μπορεί να γίνει πριν η νύχτα αλλάξει την διάθεση των ανθρώπων και επηρεάσει την κρίση τους.
Μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή και να ενημερωθείτε για τον τρόπο της ΕΔΩ.

**********

Επίσης οι 25 λέξεις περιμένουν τα ολιγόλεκτά σας ΕΔΩ



Φιλικά
Μαρία Νικολάου



Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2015

25 λέξεις # 3 - Έναρξη

25 λέξεις... 
Τόσες σας δίνω και σας αφήνω να ξεδιπλώσετε αυτό που αισθάνεστε. 
Μια εικόνα θα σας προτρέψει. 
Με λίγα λόγια, με λίγες αράδες. 
Για να δούμε λοιπόν που το μυαλό σας θα ταξιδέψει...
Ξεκινάνε οι 25 λέξεις...



Όροι και τρόπος συμμετοχής.
  • Γράφετε κείμενα, εμπνεόμενοι από την παρακάτω εικόνα.
  • Μπορεί να είναι σε μορφή πεζού, ποιήματος ή όπως αλλιώς το θέλετε εσείς. 
  • Μέχρι 25 λέξεις μαζί με τα άρθρα. Aν ο δημιουργικός σας οίστρος σας οδηγήσει σε πάνω από 25 λέξεις, φροντίστε να μην υπερβείτε τις 30. Όχι επειδή απαγορεύεται, αλλά για να δημιουργούμε επί ίσοις όροις. 
  • Χωρίς τίτλο. 
  • Το κείμενό σας δεν θα πρέπει να έχει δημοσιευθεί, ώστε η ψηφοφορία να γίνει χωρίς να ξέρουμε ποιος κρύβετε πίσω από το καθένα.
  • Τα στέλνετε με email (όχι επισύναψη) στην διεύθυνση asmhnio@gmail.com μέχρι την Κυριακή 13/12 στις 8:00 το βράδυ. 
  • Μπορείτε να συμμετέχετε όλοι, είτε είστε bloggers είτε όχι. 
  • Ένα (1) κείμενο ο καθένας, για να μπορέσουμε να είμαστε πιο δίκαιοι στην ψηφοφορία και να μην χάνονται κάποια διαμάντια μέσα στις πολλές συμμετοχές.
  • Την Δευτέρα 14/12 θα αναρτήσω τα κείμενά σας και θα τεθούν σε ψηφοφορία από εσάς για μια εβδομάδα. Στην ίδια ανάρτηση θα δείτε τους όρους και τον τρόπο ψηφοφορίας. Μετά το πέρας της ψηφοφορίας θα ανακηρύσσω τον νικητή.





Για οποιαδήποτε διευκρίνηση μη διστάσετε να ρωτήσετε.
Κόντρα στους νωθρούς καιρούς δημιουργούμε, όσο και όπως μπορεί ο καθένας μας.
Σας εύχομαι ολόψυχα καλές εμπνεύσεις.



*************


Οι Ιστορίες της μέρας περιμένουν τις ιστορίες σας.



Φιλικά
Μαρία Νικολάου



Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2015

Ιστορίες της μέρας...

Πόσα δεν έχουν γραφτεί για την νύχτα. Ιστορίες ερωτικές, δραματικές, χαρούμενες, μυστηρίου, αστυνομικές, πάθους και μίσους. Ακόμα και 'μεις γράψαμε μετά από προτροπή της Αριστέας. Όλα διαδραματίζονται γύρω από το λάγνο και πολλά υποσχόμενο σκοτάδι της, αφήνοντας το φως της μέρας παραπονεμένο δίχως μια λέξη.

Για αυτό λοιπόν φίλοι μου, αγαπημένοι μου αναγνώστες, ας γράψουμε τις Ιστορίες της μέρας. Ιστορίες πρωινές, μεσημεριανές, απογευματινές, ιστορίες γεμάτες φως. Ότι μπορεί να γίνει πριν η νύχτα αλλάξει την διάθεση των ανθρώπων και επηρεάσει την κρίση τους.


Ελεύθερα κείμενα, ποιήματα, διηγήματα, ότι θεωρείτε ότι σας εμπνέει περισσότερο. Όσες ιστορίες θέλετε. Δηλώνετε συμμετοχή σχολιάζοντας σε αυτήν εδώ την ανάρτηση. Η συμμετοχή σας δεν είναι δεσμευτική. Κάνετε την ανάρτηση στο μπλογκ σας αναφέροντας πως είναι για το εν λόγω δρώμενο. Για τους φίλους που δεν έχουν μπλογκ, μπορούν να δηλώσουν κανονικά συμμετοχή με σχόλιο και να μου αποστείλουν με email στο asmhnio@gmail.com το κείμενό τους. Εγώ με την σειρά μου θα το αναρτήσω στο Κείμενο για λογαριασμό τους. 

Σας δίνω αρκετές μέρες περιθώριο. Έρχονται και οι γιορτές και ίσως κάποιοι να μην προλαβαίνουν να γράψουν κάτι. Κάποιοι ίσως το αντίθετο. Οπότε ας πούμε μέχρι μέσα Ιανουαρίου.

Δεν είναι διαγωνισμός, είναι προσπάθεια δημιουργίας, είναι προτροπή σκέψης και συνεργασίας. Στόχος μας μια λίστα ιστοριών που θα μιλάνε για την μέρα.

Στο τέλος, αφού συγκεντρωθούν όλες οι ιστορίες, θα δώσω ένα δωράκι μετά από κλήρωση, ως επιβράβευση της προσπάθειάς μας.

Εύχομαι σε όλους σας το φως της μέρας να σας εμπνεύσει και να γράψετε τις πιο όμορφες ιστορίες.

Φιλικά
Μαρία Νικολάου


************

Θα συμμετέχουν

Χριστόφορος Τριάντης - φιλοξενούμενος στο Κείμενο
Μαριάντζελα Ψωμαδέλλη - φιλοξενούμενη στο Κείμενο
Βασιλική Δραγούνη - φιλοξενούμενη στο Κείμενο


Ιστορίες της μέρας ως τώρα



Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2015

Η στιγμή σας με ένα ποίημα - Σπίρτο αλλαγής (Κάτια Μαρκουίζου)


Μικρά και μεγάλη άψινθος, 
μουσκεμένες  σε οινόπνευμα, 
επί δυο και πλέον ημέρας.
Αποκατασταλάχθηκαν μετά ταύτα 
επί καταλλήλου αγγείου, 
μετά περισσής προφυλάξεως 
και εχρωματίσθει το εκχύλισμα 
δια σπίρτου αλλαγής, 
εντός του οποίου εβρέχονταν 
ημέρας αρκετάς, 
υάκινθοι, ηλιοτρόπια και ίανθοι 
πολλάκις δε και τσουκνίδαι.
Διυλίζομεν, καλή σας απόλαυση. 


Ήταν η στιγμή της Κάτιας σε ένα ποίημα.


Στείλτε και τη δική σας στιγμή.


τελευταία Κείμενα