Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2016

Η Αλίκη και το Ντροπαλό Φεγγάρι - Αλεξία Αθανασίου (Ιστορίες του καλοκαιριού...)


Βραδιά στραβή και μια Πανσέληνος κρυμμένη•
φίδια αστραπές στον Αυγουστιάτικο Ουρανό
χορεύοντας η σκόνη να τυφλώνει
σκέψη διασκέδασης υπόθεση χαμένη
(με την απογοήτευση να ζώνει)
άφωνο το Κοινό•

κι ήλθες εσύ• σαν μιαν Ευχή
με τη φωνή σου αισθαντική
και τον "Κεμάλ" ο κόσμος μας ν' αλλάξει
(και ' συ το ' κανες πράξη•)
η σκόνη κατακάθησε (βελούδινο σεντόνι)
φάνηκε το φεγγάρι τραγούδισμα να πάρει
γιόρτασε λάμψεις του η ψυχή
χαμόγελα τα χέρια γίναν μουσική•

τραγούδισες Αλίκη•
είδαμε την "Ξανθούλα" στον αφρό κι ακούσαμε Piazzolla
(κι εφτιάξαν όλα•)
ευφράνθηκαν καρδιές
Άγγλων φαντάσματα χορέψαν στον Στρατώνα•
φάρε καλόγνωμε μοιάζεις σε φάρο μας ψηλά
(τα κόκκινά σου λάμπαν τα μαλλιά)
επέτυχες μια νίκη
σε αναποδιές σμιλεύοντας Αστροφεγγιάς Εικόνα.

*Αύγουστος του '13, στον εορτασμό της Πανσελήνου
με την Αλίκη Καγιαλόγλου.


****


Ήταν η φιλοξενία της Αλεξίας Αθανασίου στις Ιστορίες του καλοκαιριού.

Γράψτε και ΄σεις μια ιστορία του καλοκαιριού.
Πληροφορίες εδώ.


Ιστορίες ως τώρα


Ιστορίες δικές μου



Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2016

Οι ιστορίες του καλοκαιριού, Το μυστήριο του καφενείου, Η σοφίτα και ένα μικρό αντίο...

Αγαπημένοι αναγνώστες σας χαιρετώ. Ελπίζω να είστε όλοι καλά. Να ετοιμάζεστε για τις διακοπές σας και για τις καλοκαιρινές σας εξορμήσεις. 

Λόγω θέρους λοιπόν το Κείμενο θα κλείσει τα ρολά του αλλά δεν θα σας αφήσει έτσι.

****

Έχετε την ευκαιρία όλο το υπόλοιπό του καλοκαιριού να γράψετε και ΄σεις μια ιστορία του καλοκαιριού. Ιστορίες ξένοιαστες, χαρούμενες ή λυπημένες, κάτω από τον καυτό ήλιο, ιστορίες από αγαπημένους προορισμούς και διακοπές, θύμησες από παλιά καλοκαίρια, νοσταλγικές, από παλιούς ή νέους έρωτες σε μοναχικές παραλίες, καφέδες κάτω από πολύχρωμες ομπρέλες, παρέες δίπλα στο κύμα, μοναξιές βλέποντας το ηλιοβασίλεμα. Ποιήματα, πεζά, φωτογραφικές συλλογές, ότι σας αρέσει.

Καλό θα ήταν να αφήσετε ένα σχόλιο ή να στείλετε ένα μήνυμα μήπως δεν αντιληφθώ την δημοσίευση της ιστορία σας.

Συγκεντρώνοντας λοιπόν όλες τις ιστορίες στις 31/8 θα γίνει μια μικρή κλήρωση με όλους τους συμμετέχοντες και θα δοθεί ένα συμβολικό δώρο.


Ιστορίες ως τώρα


Ιστορίες δικές μου


****

Επίσης μια έκπληξη σας περιμένει να εξερευνήσετε ξανά. Να την θυμηθείτε εσείς που την έχετε ξεχάσει και να την γνωρίσετε εσείς που δεν την ξέρατε.

Τα μπλογκ από τα συλλογικά διηγήματα ''Το μυστήριο του καφενείου...'' και ''Η Σοφίτα'' είναι έτοιμα. Όλες οι συνέχειες συγκεντρωμένες σε δυο ιστολόγια. Δυο ιστορίες μυστηρίου θα σας συντροφεύσουν και θα σας κρατήσουν σε αγωνία το καλοκαίρι. 

Να ευχαριστήσω και από δω όλους όσους συμμετείχαν σε ένα φαινομενικά δύσκολο εγχείρημα, το οποίο έπρεπε να ενώσει διαφορετικούς ανθρώπους, που όμως μοιράζονται το ίδιο πάθος για την δημιουργία. Επίσης να ευχαριστήσω όλους όσους μας ακολούθησαν σε αυτό το ταξίδι, όλους όσους περίμεναν την συνέχεια.




****

Τέλος ετοιμαστείτε γιατί στις 1/9 θα ξεκινήσουν οι αγαπημένες σας 25 λέξεις.


****

Κόντρα σε νωθρούς, άσχημους και φασιστικούς καιρούς δημιουργούμε και προσφέρουμε, όσο και όπως μπορεί ο καθένας μας.

Η δημιουργία είναι επανάσταση.

Καλή σας ανάγνωση και καλό υπόλοιπο καλοκαιριού!

Φιλικά

Μαρία Νικολάου


Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2016

Όλα μαζί σου Βασιλιά μου.

Μαζί σου Βασιλιά μου,
όλες οι μοναξιές της γης ενώθηκαν και έγιναν μαζί.
Μαζί σου προχωράω εκεί που έλεγα πως έχω βαλτώσει σε ένα ποτάμι αδιέξοδο.
Μαζί σου δεν φοβάμαι τις κρύες νύχτες των ανθρώπων.
Στο παλάτι της ψυχής σου βρήκα το καταφύγιό μου.
Όλα είναι διαφορετικά εκεί.
Όλα χτίζονται ξανά. Ξανά, ακόμα και αν το χώμα είναι σαθρό και σάπιο.
Δεν νιώθω την ματαιότητα των αστεριών που λάμπουν χωρίς να ξέρουμε αν υπάρχουν.
Δεν ανέχομαι τον κόσμο να προσπερνά το άσχημο και το σκοτεινό.
Παλεύω την άγρια θάλασσα, παλεύω το σκότος, παλεύω το μίσος.
Παλεύω τους ανθρώπους που θέλουν τους εραστές χώρια.
Τους ανθρώπους που φοβήθηκαν να αγαπήσουν, να ζήσουν.

Μαζί σου Βασιλιά μου δεν φοβάμαι ακόμα και τα λάθη μου,
γιατί αυτά με οδήγησαν στο να σε γνωρίσω.
Για σένα κλαίω όχι επειδή σε χάνω, αλλά επειδή σε αγάπησα.
Δάκρυα ελπίδας και χαράς.
Δάκρυα γλυκά που ποτίζουν μια αγάπη αναπάντεχη,
αγριολούλουδα φυτρώνουν πίσω της,
ομορφαίνουν την ήδη όμορφη όψη της.


Μαζί σου ζω αυτό που όλοι οι ποιητές έγραψαν,
όλου του κόσμου οι λέξεις εξιστόρησαν,
τα βιβλία έκρυψαν στις σελίδες τους.
Αυτό που οι θνητοί δεν τόλμησαν να ζητήσουν,
αυτό που οι μήνες φυλάκισαν στου χρόνου τη δίνη,
αυτό που το μυαλό φυλάκισε στο πιο απάγκιο μέρος.

Μαζί σου Βασιλιά μου,
κόντρα στους καιρούς που θέλουν τους ανθρώπους νωθρούς και άδειους.
Κόντρα σε ψεύτικα γέλια, άβολες αγκαλιές και κενά λόγια.
Κόντρα σε δανικές ζωές, μικρές ώρες.

Όλα μαζί σου Βασιλιά μου,
για να ζήσουμε μαζί ότι χάθηκε, ότι δεν ειπώθηκε, ότι δεν βιώθηκε, ότι δεν τολμήθηκε.
Ότι δεν νιώσαμε, ότι δεν περιμέναμε.
Να ενώσουμε τις αποστάσεις...
Να αποδείξουμε στους ανθρώπους πως η αγάπη νικά κάθε πόλεμο που το μυαλό φτιάχνει...

Για τους βασιλιάδες της ζωής μας.


******

Οι Ιστορίες του καλοκαιριού σας περιμένουν να τις διαβάσετε και να γράψετε και σεις μια


Ιστορίες ως τώρα



Ιστορίες δικές μου



Τρίτη, 19 Ιουλίου 2016

Η στιγμή σας με ένα ποίημα - Σαν το παλιό αγαπημένο μας μπλουζ (Δημήτρης Α. Δημητριάδης)


Στους ίδιους δρόμους που με ρήμαξαν
αέρινη σε νιώθω κι απόψε να περνάς
σαν το παλιό εκείνο αγαπημένο μας μπλουζ
ανύποπτη
απ’ τα χαλάσματα του κόσμου μου
να περνάς και να χάνεσαι
μέσα στο σούρουπο
μέσα στο κόκκινο φως 
σαν χαρακιά
σαν μια ραγισματιά στην άπνοιά μου.

Μην πιστέψεις ποτέ 
ότι σε ξέχασα.

***

Ήταν η στιγμή του Δημήτρη Δημητριάδη με ένα ποίημα.

Ο Δημήτρης Α. Δημητριάδης γεννήθηκε το 1955 στο Τέμενος Παρανεστίου Δράμας και ζει στη Θεσσαλονίκη. Συνεργάζεται με πολλά περιοδικά («Μανδραγόρας», «Ένεκεν», «Ίαμβος art» κ.α.), έχει εκδόσει πέντε ποιητικές συλλογές και είναι μέλος του Συνδέσμου Ιστορικών Συγγραφέων.


Στείλτε και τη δική σας στιγμή.


***


Νέο δρώμενο
''Ιστορίες του καλοκαιριού''
Πληροφορίες εδώ.