Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2016

Η στιγμή σας με ένα ποίημα - Ωδή στην άνοιξη (Καλλιόπη Δημητροπούλου)

Φωτογραφία: Ηλέκτρα Σλότου
Αφουγκράζομαι τους χτύπους της καρδιάς της
κάτω από τα ξέφτια παραθύρια της ζωής
με τη γαλάζια αύρα να πνέει στο κορμί τους.

Αναπαμός χαράματα και αντηχεί κυκλάμινα και ρόδα
ρίγος στην πέτρα κι ανεμίζει ζωγραφιστούς παράδεισους.
Ανοίγει η θάλασσα της φαμίλιας της το σπιτικό στην άμμο
συλλαβίζοντας νότες στην τελευταία βροχή του ορίζοντα
και το δροσόλι αιχμαλωτίζει στον πηλό
του Απρίλη τις αγέρωχες ανάσες.
Οχλοβολιά μυρίζει ο ανθός της κερασιάς
πάνω απ' το σμήνος της γιορτής του άγιου έρωτα
σαν σταλάζει τους χυμούς του στους ροδαμούς της χλόης.
Παραμυθένιο το καταπράσινο σκαρί 
και διάφανη η αχτίδα του ουρανού 
σφιγμένη στα δάχτυλα του θυμαριού και της μέντας
σαν την αποθυμιά του νιου στο μεσοφούστανο της κόρης.
Αναρριγά του φεγγαριού ο κύκλος στο ανοιξιάτικο στρατόνι,
άστρα βοτσαλιστά κι αποκοιμίζουν τα βρεγμένα σύννεφα
ψιθυριστά στις φυλλωσιές του ανέμου.

Νοτιάς σαγήνεψε τα ροδαλά τα μάγουλα του ήλιου,
γαλήνεψε της μυγδαλιάς την κόμη
και κέντησε με χρώματα της γης το νυφικό υφάδι.

 (Με αφορμή μια φωτογραφία κι έναν στίχο της μαθήτριάς μου Ηλέκτρας Σλότου)

***

Ήταν η στιγμή της Καλλιόπης Δημητροπούλου με ένα ποίημα.


Στείλτε και τη δική σας στιγμή.


Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2016

25 λέξεις # 9... Βράβευση

Έφτασε η ώρα που θα βραβεύσουμε τις 25 λέξεις που έκαναν το μυαλό σας να ταξιδέψει και απέδωσαν τα συναισθήματα της φωτογραφίας που σας έδωσα με τον καλύτερο τρόπο.


Tο ολιγόλεκτο που κερδίζει την πρώτη θέση είναι το εξής:

3. Άννα - Πάρος - 18 βαθμοί


Αναπόδραστες εποχές αποδημίας.
Σκοτεινιά ερήμωσης. 
Πίσω από την σιωπή, άνεμοι Βόρειοι ερίζοντας λυμαίνονται άδειες φωλιές.
"Μείνε" εκλιπαρεί το τοπίο.
"Άλλαξέ με !... "

Συγχαρητήρια λοιπόν στην Άννα αλλά και ένα μεγάλο μπράβο σε όλους σας για την έμπνευση και την δημιουργία. Η νικήτρια θα λάβει ως δώρο το νέο βιβλίο της δικής μας Κικής Κωνσταντίνου ''Οι φεγγίτες της ζωής μου''. Ευχαριστώ την Κική για την ευγενική της προσφορά.


Για να δούμε ποιος κρύβετε πίσω από κάθε ολιγόλεκτο και τι βαθμούς πήρε.

*****************************

1. Μαριάνθη Πλειώνη - 9 βαθμοί 
Θα σου χαρίσω ένα γλυκοχάραμα, της μοναξιάς τα μαύρα βότσαλα να βάψεις.
Δική σου η ανατολή να σε πλανέψει μ΄ένα της ταξίδι.  
Στης ερημιάς το γκρίζο, χρώματα τάζω ¨επί ματαίω¨.

***************

2. Ανέσπερη - 3 βαθμοί 
Επιστρέφω στο μέλλον.
Όλα είναι όπως τα άφησα.
Συννεφιασμένα και μοναχικά.
Αλλά,
με τον ορίζοντα ανοιχτό μπροστά 
μου πίσω απ' τα τείχη.
Υπάρχει ελπίδα.
Άσπρο.
Μαύρο.
Ζω!!!

***************

3. Άννα (Πάρος) - 18 βαθμοί 
Αναπόδραστες εποχές αποδημίας.
Σκοτεινιά ερήμωσης. 
Πίσω από την σιωπή, άνεμοι Βόρειοι ερίζοντας λυμαίνονται άδειες φωλιές.
"Μείνε" εκλιπαρεί το τοπίο.
"Άλλαξέ με !... "

***************

4. To love life for what it is - 11 βαθμοί 
Ρόδα είναι ο χρόνος και οι εποχές του
Στημόνι του κόσμου, οι αλλαγές του
Μη μπερδεύεις, όμως, εικόνα με ουσία:
Το βλέμμα κάνει πάντα την καλοκαιρία.

***************

5. Katia Markouizou - 11 βαθμοί 
Φυλλορρόησε η πλησμονή 
του θέρους!!!
Ανάσες και ψίθυροι,
ξέτρεξαν σε αέρινα διάσελα 
και απόμειναν 
σκιές να αχνοπατούν 
σε ανθρώπων ρόλους.

***************

6. Βασιλική Δραγούνη - 6 βαθμοί 
Μοναχική σκιά
η μακρά διαμάχη με το χρόνο
περιστασιακή ομοιοκαταληξία
οι λύπες και τις θλίψεις
κι η σιωπηλή βάρκα αναχωρεί
σε αναζήτηση ενός καλοκαιριού
που είναι πάντα εκεί.

***************

7. Μαρία Κανελλάκη - 5 βαθμοί 
Επιτέλους μόνοι.
Θα μου χαρίσετε αυτό το φθινοπωρινό βαλσάκι;
Κάτω απ’ την καλαμωτή, με την ορχήστρα των κυμάτων και το θαλασσόδεντρο μάρτυρα της αγάπης μας.

***************

8. airis - 5 βαθμοί 
Όταν η ζωή σου ερημώσει 
και η ψυχή σου βαρύνει
θυμήσου
«Υπάρχει καιρός του φυτεύειν και 
καιρός του εκριζόνειν το πεφυτευμένον»
Καιρός του γεννάσθαι και του αποθνήσκειν.
Καιρός για όλα…

***************

9. ANNA Flo - 2 βαθμοί 
Μήτε πουλιού κελάηδημα, μήτε τραγούδι παιδικό
δεν έμεινε της θάλασσας παρέα
Μονάχο ένα σκαρί λικνίζεται
προσμένοντας αντάρα
που ο ουρανός υπόσχεται
του καλοκαιριού το χνάρι να αφανίσει!

***************

10. Τάσος Κάβουρας - 12 βαθμοί 
Οι αποχαιρετισμοί πάντα είναι δύσκολοι
Ο επίλογος αποτυπώνεται νοσταλγικά
με συναισθήματα στιγμής.
Μην αιφνιδιαστείς αν οι διαδικασίες είναι συνοπτικές
Σύντομα, το χθες θα γίνει ανάμνηση
Και το αύριο πάλι όραμα...

***************

11. Ariadni St - 3 βαθμοί 
Κράτα μου το χέρι.
Ασε ελεύθερη τη ψυχή σου να πετάξει.
Δες εκεί στο βάθος,
μια βάρκα που θα μας πάει στο όνειρο.
Σε λατρεύω.

***************

12. Mary Pertax - 3 βαθμοί 
Τι κι αν το κύμα έσβησε το σ' αγαπώ στην άμμο;
Κι οι βροχοστάλες δρόσισαν την κάψα του Αυγούστου;
Οι μέρες του καλοκαιριού, χαράχτηκαν στην μνήμη!

***************

13. Ελένη ποιώ - 16 βαθμοί 
Κάτω από μια ψάθινη
ομπρέλα
θα κρύψω
δυο βότσαλα
και τρία κοχύλια.
Να έρχονται οι γλάροι
μηνύματα
να ακουμπούν
και θερινά λουλούδια.
Αναθήματα
στου φθινοπώρου
το ψυχρό
θυσιαστήριο.

***************

14. maria mytripsonblog - 2 βαθμοί 
Την άγκυρα ρίξαμε στην άμμο.
Ύστερα, τα σύννεφα αφήσαμε να πυκνώσουν.
Και κάπως έτσι έπεσε η αυλαία
στο τελευταίο όνειρο.
Τέλος εποχής!
Τέλος γενικά!

***************

15. Eleni Flogera - 5 βαθμοί 
Η βάρκα περιμένει.
Ο περαματάρης άφαντος.
Βλέπεις η ψυχή ακόμα αναζητά
τον οβολόν της για το πέρασμα
στην αθανασία!

***************

16. Katerina Verigka - 6 βαθμοί 
Ήρθες απρόσκλητος.
Όπως η συννεφιά στην θάλασσα.
Ο χρόνος σταμάτησε.
Μείναμε βρεγμένοι να χαμογελάμε.
Χωρίς προστασία απ'την μοναχική ομπρέλα.
Είχαμε ο ένας τον άλλον.

***************

17. ΣΜΑΡΑΓΔΕΝΙΑ - 3 βαθμοί 
Σιωπές!!
Πόσο εκκωφαντικές μπορούν να γίνουν οι σιωπές; 
Λόγια αγάπης που πέταξαν στου ανέμου την φούρια.
Χωρίς ανθρώπου ίχνη η ακρογιαλιά μας πια.
Πότε έγιναν ασπρόμαυρα τα καλοκαίρια μας; 

***************

18. Διαμαντένια - 6 βαθμοί 
Το χάδι της θαλασσινής αύρας βούτηξε το ψάθινο καπέλο μιας ομπρέλας.
Να κρύψει θέλησε τα μαλαματένια δάκρυα των παιδιών σαν σκιάχτηκαν σε ηλιόκρυφτα μπουμπουνητά.
Ξόρκι θα γεννούν.
Στο ζαβολιάρη καιρό.


****************************


Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους σας που στηρίξατε την προσπάθειά μου και μου εμπιστευτήκατε τα διαμάντια σας.

To 25 λέξεις #10 θα είναι μαζί σας ξανά το Νοέμβρη.

Ως τότε μην ξεχνάτε...

Κόντρα σε νωθρούς, άσχημους και φασιστικούς καιρούς δημιουργούμε, όπως και όσο μπορεί ο καθένας.

Φιλικά
Μαρία Νικολάου

Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016

Η στιγμή σας με ένα ποίημα - Βίος Βραχύς (Δημήτριος Αλεξόπουλος)


Το Τριαντάφυλλο
Κει, που τα βελούδινά σου χέρια έκαμαν να κόψουν ένα βαθυπόρφυρο τριαντάφυλλο, 
κει, το χώμα ξεδίψασε με μια στάλα αίμα σου.
Κει, που το αίμα σου κάποτε ξεδίψασε τη γη, 
τώρα έχει ανθίσει λιόκαλη τριανταφυλλιά, 
που μυρίζει εσύ...

****

Αυτογνωσία
Θαρρώ πως ξύπνιος είμαι,
ξύπνιος και με τις σημασίες τις δυο.
Αιθεροβάμον είμαι,
Δον Κιχώτης μ’ ελπίδες φρούδες.
Μια ζωή μονάχα έχω και τη σπαταλώ.
Τη σπαταλώ διότι μες στη νηνεμία δεν νοιάστικα για τρικυμία.
Τη σπαταλώ αντίκρυ στη μέδουσα (τηλεόραση).
Οριζοντίως.
Ωσάν πρόβες να κάνω για την κατοικία μου την τελευταία…
Ζωή μου σε σπατάλησα…

****

Πόλεμος
 Δεν είναι τριαντάφυλλα που πέφτουνε στο χώμα σαν βροχή. 
Δεν είναι γιασεμί η μυρωδιά που η κάννη αναδύει.
Ο ήλιος τρόμαξε κι αυτός
και κρύφτηκε απ’ την μανία του ανθρώπου να σωθεί. 
Όχι, δεν βρέχει. 
Κλαίει το φεγγάρι πια τις νύχτες. 
Τα όρη, οι λίμνες, τα βουνά με σάβανο έχουν καλυφθεί. 
Ο ουρανός εβάφτηκε με του ερέβους χρώμα, 
Κι ένας ολόλευκος ανθός, σιωπηλός, κλαίει μέσα στο χώμα. 
Μ’ έμαθαν ν’ αγαπώ. 
Αγάπη λέγεται αυτό;

****

Ήταν η στιγμή του Δημήτριου Αλεξόπουλου.
Τα ποιήματα περιλαμβάνονται στην ποιητική του συλλογή ''Βίος Βραχύς''



Στείλτε και τη δική σας στιγμή.


******


Μη ξεχνάτε πως οι 25 λέξεις περιμένουν να τις επιλέξετε μέχρι αύριο το βράδυ στις 8:00!